Missa em
Latim
RITOS INICIAIS
ANTÍFONA DE
ENTRADA
Consultar folha
de antífonas e orações diárias.
SAUDAÇÃO
Reunido o povo,
o sacerdote encaminha-se para o altar enquanto se executa o Cântico de Entrada ou se lê a Antífona de Entrada.
O sacerdote faz reverência ao altar, beija-o e, se convier, incensa-o e vai
para o lugar onde presidirá à Liturgia da Palavra.
Terminado o Cântico de Entrada, todos, de pé, se benzem juntamente com o sacerdote, que
diz:
In nómine
Patris, et Fílii,
et Spíritus Em nome do Pai e do Filho e do Espírito
Sancti. Santo. R. Amen. R. Ámen.
Grátia
Dómini nostri Iesu Christi, et cá- A
Graça de nosso Senhor Jesus Cristo, o
ritas
Dei, et communicátio Sancti Spíri- Amor
do Pai e a Comunhão do Espírito
tus sit cum ómnibus
vobis. Santo
estejam convosco.
R. Et cum spíritu tuo. R. Bendito seja
Deus que nos reuniu
no amor de Cristo.
Ou então:
Dóminus vobíscum. O Senhor esteja convosco. R. Et cum spíritu tuo. R. Ele está no meio de nós.
ATO PENITENCIAL
O sacerdote
exorta os fiéis ao recolhimento, e convida-os ao arrependimento dizendo:
Fratres,
agnoscámus peccáta nostra, ut Irmãos
e irmãs, reconheçamos as nossas
apti simus ad sacra mystéria celebrán- culpas para
celebrarmos dignamente da. .os Santos Mistérios.
Faz-se uma pausa
de silêncio. Depois, o sacerdote e o povo prosseguem:
Confiteor
|
C |
et vobis, fratres, quia peccávi Croso e a vós, irmãos e irmãs, que ONFÍTEOR Deo
omnipoténti ONFESSO a Deus
todo-pode-
nimis
cogitatióne, verbo, ó- pequei muitas vezes por pensapere et
omissióne: mentos e palavras,
atos e
omissões:
Batendo todos
com a mão no peito ao confessar a culpa, continuam:
mea
culpa, mea culpa, mea máxima cul- por
minha culpa, minha tão grande cul-
|
pa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos
et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum. Depois,
o sacerdote invoca o perdão de Deus: |
pa. E peço à Virgem Maria, aos Anjos e Santos e a vós,
irmãos, que rogueis por mim a Deus nosso Senhor. |
|
Misereátur nostri
omnípotens Deus et, dimíssis pecátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam. R. Amen. KÝRIE |
Deus todo-poderoso tenha
compaixão de nós, perdoe os nossos pecados e nos conduza à vida
eterna. R. Ámen. |
|
V. Kýrie,
eléison. R. Kýrie, eléison. V. Christe,
eléison. R. Christe, eléison. V. Kýrie,
eléison. R. Kýrie, eléison. |
|
Quando
prescrito, canta-se ou recita-se o hino Glória.
GLÓRIA
|
G |
|
glorificámus te,
grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam, Dómine
Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens.
Dómine Fili Unigénite, Iesu Christe, Dómine Deus, Agnus Dei,
Fílius Patris, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis; qui tollis peccáta
mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram
Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus, tu solus
Dóminus, tu solus Altíssimus, Iesu Christe, cum Sancto Spíritu: in glória Dei
Patris. Amen. ORAÇÃO COLETA O
sacerdote convida o povo à oração: |
todo-poderoso nós Vos louvamos, nós Vos bendizemos, nós
Vos adoramos, nós Vos
glorificamos, nós Vos
damos graças pela vossa imensa glória. Senhor Jesus Cristo,
Filho Unigênito, Senhor Deus, Cordeiro de
Deus, Filho de Deus Pai, Vós que tirais o pecado do mundo tende piedade de
nós; Vós que tirais o pecado do mundo, acolhei a nossa súplica. Vós que
estais à direita do Pai, tende piedade
de nós. Só
Vós sois o Santo, só Vós o Senhor, só Vós o
altíssimo Jesus Cristo, com o Espírito Santo, na glória de Deus Pai. Ámen. |
|
Orémus. |
Oremos. |
LÓRIA IN
EXCÉLSIS DEO et in LÓRIA A DEUS NAS ALTURAS
terra pax homínibus
bonæ e paz na
terra aos homens voluntátis. Laudámus te, be-por Ele amados.
Senhor nedícimus te, adorámus te, Deus, Rei dos céus, Deus Pai
Todos se
recolhem durante alguns momentos em oração silenciosa. Depois, o sacerdote
recita a Oração Coleta do dia. Consultar
folha de antífonas e orações diárias.
LITURGIA DA PALAVRA
PRIMEIRA LEITURA
Um leitor sobe
ao ambão para proclamar a Primeira Leitura. O povo senta-se para escutar a
leitura. O leitor conclui dizendo:
Verbum Dómini. Palavra do Senhor R. Deo grátias. R. Graças a Deus.
Terminada a
leitura, um cantor ou um leitor canta ou lê o Salmo; a assembleia participa com
o refrão.
SEGUNDA LEITURA
À semelhança da
anterior, um leitor sobe ao ambão para proclamar a Segunda Leitura, que conclui
dizendo:
Verbum Dómini. Palavra do Senhor R. Deo grátias. R. Graças a Deus.
LEITURA DO
EVANGELHO
A proclamação do
Evangelho constitui o ponto culminante da Liturgia da Palavra. Por isso, os
fiéis põem-se de pé para aclamar Cristo
que está para falar. Esta aclamação consiste no
Allelúia
ou outro cântico previsto pelas
rubricas e adequado ao tempo litúrgico, seguido de um texto brevíssimo e
depois de novo do Allelúia ou do outro cântico utilizado. Depois, o
sacerdote inclinado ante o altar diz com voz submissa:
|
Munda cor meum ac
lábia mea, omnípotens Deus, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. De
seguida, o sacerdote dirige-se para o ambão e diz |
Deus todo-poderoso, purificai o
meu coração e os meus lábios, para que eu anuncie dignamente o vosso santo Evangelho. |
|
Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu
tuo. |
O Senhor esteja convosco. R. Ele está no
meio de nós. |
|
+ Léctio sancti
Evangélii secúndum N., |
+ Evangelho
de nosso Senhor
Jesus |
Cristo
segundo S. N.,
O sacerdote faz
o sinal da Cruz sobre o livro e sobre si mesmo. Também os fiéis fazem o sinal
da Cruz na fronte, na boca e no peito,
aclamando:
R. Glória tibi, Dómine. R. Glória a Vós, Senhor.
Depois de
proclamado o Evangelho:
Verbum
Dómini. Palavra
da Salvação.
R. Laus tibi, Christe. R. Glória a Vós, Senhor.
De seguida o
sacerdote beija o livro e diz em voz baixa:
Per evangélica dicta deleántur nostra delíc- Pelas palavras do santo
Evangelho, sejam ta. perdoados os nossos pecados.
O povo senta-se
para ouvir a Homilia,
que é obrigatória em todos os Domingos e festas de preceito. Depois da .
Homilia é oportuno dedicar algum tempo à
reflexão pessoal em silêncio.
CREDO
Nos Domingos e
Solenidades o povo põe-se de pé para fazer a Profissão de Fé.
|
C |
|
unum
Dóminum Iesum Christum, Fílium Dei Unigénitum, et ex Patre natum ante ómnia
sǽcula. Deum de Deo,
lumen de lúmine, Deum
verum de Deo vero, génitum, non factum,
consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et
propter nostram salútem descéndit de cælis. |
um
só Senhor, Jesus Cristo, Filho Unigênito de Deus, nascido do Pai antes de
todos os séculos: Deus de Deus, Luz da Luz, Deus verdadeiro de Deus
verdadeiro; gerado, não criado, consubstancial ao Pai. Por Ele todas as
coisas foram feitas. E por
nós, homens, e
para nossa salvação desceu dos
céus. |
REDO IN
UNUM DEUM, Pa-REIO EM UM SÓ
DEUS, Pai totrem omnipoténtem, factó-do-poderoso, Criador do céu rem cæli
et terræ, visibílium e da terra, de todas as coisas ómnium et invisibílium. Et
in visíveis e invisíveis. Creio em
Às palavras que
se seguem, até ao se fez homem, todos se inclinam;
nas festas da Anunciação e do Natal do Senhor, ajoelham:
|
Et incarnátus est de
Spíritu Sancto ex María Vírgine, et homo factus est. Crucifíxus étiam pro
nobis sub Póntio Piláto; passus et sepúltus est, et resurréxit tértia die,
secúndum Scriptúras, et ascéndit in cælum, sedet ad déxteram
Patris. Et íterum ventúrus est cum glória,
iudicáre vivos et mórtuos,
cuius regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem:
qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et
conglorificátur: qui locútus est per prophétas. Et unam, sanctam, cathólicam
et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum.
Et exspécto resurrectiónem mortuórum, et vitam ventúri sǽculi. Amen. |
E encarnou pelo Espírito Santo, no seio da Virgem Maria, e se fez homem.
Também por nós foi crucificado sob Pôncio Pilatos; padeceu
e foi sepultado. Ressuscitou ao
terceiro dia, conforme
as Escrituras, e subiu aos céus, onde está sentado à direita do Pai.
De novo há-de vir em Sua glória, para julgar os vivos e os mortos; e o seu
reino não terá fim. Creio no Espírito Santo, Senhor que dá a vida, e procede
do Pai e do Filho; e com o Pai e o Filho é adorado e glorificado: Ele que
falou pelos Profetas. Creio na Igreja una, santa, católica e apostólica.
Professo um só batismo para a remissão dos pecados. E espero a ressurreição
dos mortos, e a vida do mundo que há-de vir. Ámen. |
De seguida,
faz-se a Oração
Universal
ou Oração dos Fiéis, na qual o povo, exercendo a sua função
sacerdotal, ora por todas as
necessidades da Igreja e do mundo, pela salvação de todos os homens, por
necessidades particulares e pelas
intenções da Igreja local.
LITURGIA EUCARÍSTICA
PREPARAÇÃO DOS
DONS
O povo senta-se
e nesta altura tem início o Cântico do Ofertório, se for oportuno. O ajudante coloca os vasos sagrados e as espécies sacramentais sobre o
altar. Os fiéis manifestam a sua oblação, porventura oferecendo o Pão e o Vinho para a celebração eucarística ou
outras oferendas para culto e necessidades da Comunidade local. O
sacerdote,junto ao altar, toma a patena com o pão e sustentando-a um pouco
elevada sobre o altar, diz em voz baixa
(se não houver Cântico, pode dizer-se em voz alta):
|
Benedíctus es,
Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus panem, quem
tibi offérimus, fructum terræ et óperis mánuum hóminum: ex quo nobis fiet
panis vitæ. R. Benedíctus Deus in sǽcula. |
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo pão que recebemos da vossa bondade, fruto da terra e do
trabalho humano: que hoje Vos apresentamos
e que para nós se vai tornar Pão da vida. R. Bendito seja
Deus para sempre. |
O sacerdote
verte o vinho e um pouco de água no cálice, dizendo em voz baixa:
Per huius aquæ et vini
mystérium eius effi- Pelo mistério
desta água e deste vinho, possaciámur divinitátis consórtes, qui humanitá- mos participar da divindade do vosso
FIlho, tis nostræ fíeri dignátus est particeps. que
se dignou assumir a nossa humanidade.
Depois, o
sacerdote toma o cálice e, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar diz em voz
baixa (ou em voz alta, se não houver
Cântico):
|
Benedíctus es,
Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus vinum,
quod tibi offérimus,
fructum vitis et óperis mánuum hóminum, ex quo nobis fiet
potus spiritális. R. Benedíctus
Deus in sǽcula. |
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que
recebemos da vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano, que agora
Vos apresentamos e que para nós se vai tornar Vinho da Salvação. R. Bendito seja
Deus para sempre. |
Depois, o
sacerdote, profundamente inclinado diante do altar, diz em silêncio:
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto De
coração contrito e
humilde, sejamos, suscipiámur a
te, Dómine; et sic fiat sacrifí- Senhor, acolhidos por vós e seja o nosso
sacium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut crifício de tal modo oferecido
que vos agrade, pláceat tibi, Dómine Deus. Senhor, nosso Deus.
O sacerdote, em
pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lava me, Dómine, ab
iniquitáte mea, et a
Lavai-me, Senhor, de
minhas faltas e
peccáto meo munda me. purificai-me de meus pecados.
Levantado-se o
povo, o sacerdote diz:
Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sa- Orai, irmãos e
irmãs, para que o nosso crifícium
acceptábile fiat apud
Deum -sacrifício seja aceito por Deus Pai todo-.
Patrem
omnipoténtem. poderoso.
R. Suscípiat Dóminus sacrifícium
de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis
sui, ad utilitátem
quoque nostram totiúsque Ecclésiæ
suæ sanctæ.
ORAÇÃO SOBRE
AS OFERENDAS
Consultar folha
de antífonas e orações diárias.
PREFÁCIO
R. Receba o Senhor
por tuas mãos
este sacrifício, para glória
do seu Nome, para nosso bem e de toda a santa Igreja.
O Prefácio
constitui a primeira parte da Oração
Eucarística e inicia-se com um diálogo solene: o sacerdote convida o povo a levantar o coração para o
Senhor em louvor e acção de graças, e associa-o a si na oração que ele, em nome de toda a comunidade, dirige ao Pai
por meio de Jesus Cristo:
V. Dóminus vobíscum. V. O Senhor
esteja convosco.
R. Et cum spíritu
tuo. R. Ele está no meio de nós.
V. Sursum corda. V. Corações ao
alto.
R. Habémus ad
Dóminum. R. O nosso coração está em Deus.
V. Grátias agámus Dómino Deo nostro. V. Demos graças ao Senhor, nosso Deus.
R. Dignum et iustum
est. R. É nosso dever e nossa salvação.
O sacerdote
continua o Prefácio, pelo qual, em nome de todos os homens e do universo
inteiro, glorifica a Deus Pai e dá-Lhe
graças pela obra da salvação ou por algum aspecto particular desta, segundo a
diversidade do dia, do tempo litúrgico ou da festa.
Se não se
utilizarem os Prefácios próprios das Orações Eucarísticas II e IV, consultar o
Prefácio do dia na folha de antífonas e
orações diárias.
SANTO
No fim do
Prefácio, juntamente com o povo, o sacerdote conclui, cantando ou dizendo em
voz clara:
|
S |
Dóminus Deus Sábaoth. Pleni SDeus do universo. O céu e a ANCTUS, Sanctus, Sanctus
ANTO, Santo, Santo, Senhor
sunt
cæli et terra glória tua. terra
proclamam a vossa gló-
Hosánna in
excélsis. Bene- ria. Hosana nas alturas.
díctus qui venit in nómine Dómini. Ho- Bendito o que vem em nome do Senhor. sánna
in excélsis. Hosana nas
alturas.
ORAÇÃO EUCARÍSTICA
I OU CÂNON
ROMANO
|
T |
E ÍGITUR,
CLEMENTÍSSIME PAI DE
MISERICÓRDIA, a quem-
PATER, per Iesum Christum, Fílium
tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus ac pétimus, uti accépta hábeas et
benedícas +
hæc dona, hæc múnera, hæc sancta
sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta
cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe
terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N.
et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis
atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
sobem nossos louvores, nós vos pedimos, por Jesus Cristo,
vosso
|
Meménto, Dómine, famulórum famula- Lembrai-Vos, ó Pai, dos vossos filhos
rúmque tuárum N. et N. e filhas N. e N. O
sacerdote ora por alguns momentos por aqueles que quer recordar e continua: |
Filho e Senhor nosso, que aben- çoeis + estas
oferendas apresentadas ao vosso
altar. Nós as oferecemos pela vos- sa Igreja, santa e católica: concedei-lhe
paz e proteção, unindo-a num só corpo e governando-a por toda a terra. Nós as
oferecemos também pelo
vosso servo o Papa N., por nosso Bispo N.
e por todos os que guardam a fé que receberam dos apóstolos.
et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et
nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium
laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe
salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt
vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
e de todos os que circundam este
altar dos quais conheceis a fidelidade e a de- dicação em
vos servir. Eles vos
oferecem conosco este
sacrifício de louvor por si e por todos os seus e elevam a
vós as suas preces para alcançar o perdão de suas faltas, a segurança em suas
vidas e a salvação que esperam.
|
No Natal do Senhor e durante a oitava Communicántes, et (noctem
sacratíssimam) diem sacratíssimum celebrántes, (qua) quo beátæ
Maríæ intemeráta virgínitas huic mundo édidit Salvatórem: sed et memóriam
venerántes, in primis eiúsdem gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis
eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi, † |
Em comunhão com toda a
Igreja celebramos o dia santo (noite santa)
em que a Virgem Maria deu ao mundo o
Salvador. Veneramos também a mesma Virgem Maria e seu esposo São José † |
Communicántes,
et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper
Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi, †
Em
comunhão com toda a Igreja, veneramos a
sempre Virgem Maria, Mãe de nosso
Deus e Senhor Jesus Cristo, †
|
Na
Epifania do Senhor Communicántes, et
diem sacratíssimum Em comunhão com toda a Igreja, e celecelebrántes, quo
Unigénitus tuus, in tua bramos o dia
santo em que
o vosso tecum glória coætérnus,
in veritáte car- Filho único, convosco eterno em vossa nis
nostræ visibíliter corporális appá- glória, manifestou-se visivelmente em ruit:
sed et memóriam
venerántes, in nossa
carne. Veneramos também
a primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Virgem Maria e seu esposo São José. † Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi, †
Na
Missa da Vigília Pascal até ao Domingo II da Páscoa Communicántes,
et (noctem
sacratíssi- Em comunhão com toda a Igreja
celebramam) diem sacratíssimum celebrántes mos o
dia santo (noite santa) da Resurrectiónis Dómini nostri Iesu ressurreição de
nosso Senhor Jesus
Christi secúndum carnem:
sed et me- Cristo.
Veneramos também a
Virgem móriam venerántes, in primis gloriósæ Maria, e seu esposo São
José. † semper Vírginis Maríæ, Genetrícis
eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi, †
Na
Ascensão do Senhor Communicántes, et
diem sacratíssimum Em comunhão com toda a Igreja, e celecelebrántes, quo
Dóminus noster, uni- bramos o dia
santo em que
o vosso génitus Fílius tuus,
unítam sibi fragili- Filho único elevou
à glória da vossa tátis nostræ
substántiam in glóriæ tuæ direita a fragilidade
de nossa carne. déxtera collocávit,
sed et memóriam Veneramos também a Virgem Maria e venerántes, in primis gloriósæ semper seu esposo São José. † Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et
Dómini nostri Iesu Christi, † No
Domingo de Pentecostes Communicántes, et
diem sacratíssimum Em comunhão com toda a Igreja celebraPentecóstes celebrántes, quo
Spíritus mos o dia santo de Pentecostes em que o Sanctus Apóstolis
in ígneis linguis
ap- Espírito Santo em
línguas de fogo mani- páruit: sed et memóriam venerántes, in festou-se
aos Apóstolos. Veneramos tam- primis
gloriósæ semper Vírginis Maríæ, bém
a Virgem Maria
e seu esposo
São Genetrícis
Dei et Dómini
nostri Iesu José. † Christi, †
|
†
sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis
Sponsi, et beatórum
Apostolórum ac Mártyrum tuórum:
Petri et Pauli, Andréæ, (Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi,
Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi:
Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni,
Lauréntii,
Chrysógoni, Ioánnis et Pauli,
Cosmæ et
† e também
São José, esposo
de Maria, os santos
Apóstolos e Mártires:
Pedro e Paulo, André, (Tiago
e João, Tomé, Tiago e
Filipe, Bartolomeu e Mateus, Simão e Tadeu, Lino, Cleto,
Clemente, Sisto, Cornélio e Cipriano,
Lourenço e Crisógono, João e
Paulo, Cosme e Damião), e todos os vossos Santos.
Por seus méritos e preces concedei-nos sem Damiáni) et
ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas,
ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio.
(Per Christum
Dóminum nostrum.
Amen.)
sem cessar a vossa proteção.
(Por
Cristo, Senhor nosso. Amém.)
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ
famíliæ tuæ, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua
pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum
iúbeas grege numerári.*
Recebei, ó Pai, com bondade a
oferenda dos vossos servos
e de toda
a vossa família; dai-nos
sempre a vossa
paz, livrai-nos da condenação e acolhei-nos entre os
vossos eleitos.*
|
Na
Missa da Vigília Pascal até ao Domingo II da Páscoa Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ
famíliæ tuæ, quam tibi offérimus pro his quoque, quos regeneráre dignátus es
ex aqua et Spíritu Sancto, tríbuens eis remissiónem ómnium peccatórum,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias:
diésque nostros in tua
pace dispónas, atque
ab ætérna damnatióne nos éripi
et in electórum tuórum iúbeas
grege numerári.* |
Recebei, ó Pai, com
bondade, a oferenda dos vossos servos
e de toda
a vossa família.
Nós a oferecemos também por aqueles que fizestes renascer da água e do
Espírito Santo, dando-lhes o perdão de
todos os pecados. Dai-nos sempre a vossa
paz, livrai-nos da
condenação eterna e acolhei-nos
entre os vossos eleitos.* |
||
|
* (Per Christum
Dóminum nostrum. Amen.) |
* (Por Cristo, Senhor
nosso . Amém.) |
|
|
Quam oblatiónem tu,
Deus, in ómnibus, quǽsumus, benedíctam, adscríptam, ratam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis
Corpus et Sanguis fiat dilectíssimi Fílii
tui, Dómini nostri Iesu
Christi. |
Dignai-vos, ó
Pai, aceitar e
santificar estas oferendas, a fim de que se tornem para nós
o Corpo e o Sangue
de Jesus Cristo, vosso Filho e
Senhor nosso. |
|
Nas fórmulas que
se seguem, as palavras do Senhor devem pronunciar-se clara e distintamente,
como o requer a sua natureza.
Qui, prídie quam paterétur, accépit pa- Na noite
em que ia ser entregue,
Ele nem in sanctas
ac venerábiles manus tomou
o pão em
suas mãos, elevou os suas, et
elevátis óculis in
cælum ad te olhos a Vós, ó Pai, deu
graças e o partiu Deum Patrem suum omnipoténtem, tibi e deu
a seus discípulos,
dizendo: grátias agens benedíxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens:
ACCÍPITE ET
MANDUCÁTE EX HOC TOMAI
TODOS E COMEI:
OMNES: HOC EST ENIM CORPUS MEUM,
ISTO É O MEU CORPO, QUOD PRO VOBIS
TRADÉTUR. QUE SERÁ ENTREGUE POR VÓS.
O sacerdote
mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a sobre a patena e genuflecte em
adoração. Depois continua:
|
Símili modo,
postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum cálicem
in sanctas ac venerábiles manus
suas, item tibi grátias agens benedíxit, dedítque discípulis suis,
dicens: |
Do mesmo
modo, ao fim da Ceia, ele tomou o cálice em suas
mãos, deu graças novamente e o deu a seus discípulos dizendo: |
|
ACCÍPITE ET BÍBITE EX EO OMNES: HIC EST ENIM CALIX SÁNGUINIS MEI NOVI ET ÆTÉRNI TESTAMÉNTI, QUI
PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDÉTUR IN REMISSIÓNEM PECCATÓRUM. HOC FÁCITE IN MEAM COMMEMORATIÓNEM. |
TOMAI TODOS E BEBEI: ESTE É O CÁLICE DO MEU SANGUE, O SANGUE DA NOVA E ETERNA ALIANÇA, QUE SERÁ DERRAMADO POR VÓS E POR
TODOS PARA REMISSÃO DOS PECADOS. FAZEI ISTO EM MEMÓRIA DE MIM. |
O sacerdote
mostra ao povo o cálice, coloca-o sobre o corporal e genuflecte em adoração.
Depois continua:
|
Mystérium fídei. R.
Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem
confitémur, donec vénias. |
Eis o Mistério da fé. R. Anunciamos, Senhor, a vossa morte e proclamamos a
vossa ressurreição. Vinde
Senhor Jesus. |
|
Unde et
mémores, Dómine, nos servi tui,
sed et plebs
tua sancta, eiúsdem Christi, Fílii tui, Dómini nostri,
tam beátæ passiónis, necnon et ab ínferis resurrectiónis, sed et
in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ
maiestáti tuæ de tuis donis ac datis hóstiam puram, hóstiam sanctam, hóstiam
immaculátam, Panem sanctum vitæ ætérnæ et Cálicem salútis perpétuæ. |
Celebrando, pois,
a memória da
paixão do vosso Filho,
da sua ressurreição dentre os mortos e
gloriosa ascensão aos
céus, nós, vossos servos, e
também vosso povo santo,
vos oferecemos, ó
Pai, dentre os bens que nos destes,
o sacrifício perfeito
e santo, pão da vida eterna e o
cálice da salvação. |
|
Supra quæ propítio ac
seréno vultu respícere dignéris; et accépta habére, sícuti accépta habére
dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri
Abrahæ, et quod tibi óbtulit
summus sacérdos tuus
Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam. |
Recebei, ó Pai, esta oferenda, como recebes- tes a oferta de
Abel, o sacrifício de Abrãao e os dons de Melquisedeque. |
Súpplices te
rogámus, omnípotens
Deus: iube hæc
perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre
tuNós vos suplicamos, que
ela seja levada
à
Vossa presença,
para que ao
participarmos
Deste altar, recebendo o Corpo e o Sangue de um, in conspéctu
divínæ maiestátis tuæ; ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum
Fílii tui Corpus et Sánguinem
sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur.
(Per Christum
Dóminum nostrum.
Amen.)
de vosso Filho, sejamos repletos de todas as graças e bênçãos
do céu.
(Por
Cristo, Senhor nosso . Ámen.)
Meménto étiam,
Dómine, famulórum famularúmque
tuárum N. et N.,
qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis.
|
O
sacerdote ora por alguns momentos pelos defuntos que quer recordar. Depois
prossegue:
|
Lembrai-Vos, ó
Pai, dos vossos
filhos e filhas N. e N. que partiram
desta vida, marcados com o
sinal da fé.
Per Christum Dóminum
nostrum. Per quem hæc ómnia,
Dómine, semper bona creas, sanctíficas, vivíficas, benedícis, et præstas nobis.
Continua na
página 26.
Por Cristo,
Senhor nosso. Por
ele não cessais de
criar e santificar
estes bens e distribuí-los entre nós.
ORAÇÃO EUCARÍSTICA
II
Esta Oração Eucarística tem um Prefácio próprio, que faz parte
da sua estrutura. Podem, contudo, usar-se
também outros
Prefácios.
V. Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo.
V.
O Senhor esteja convosco.
|
V. Sursum
corda. R. Habémus ad Dóminum. |
V. Corações
ao alto. R. O nosso coração está em Deus. |
|
V. Grátias
agámus Dómino Deo nostro. R. Dignum et iustum est. |
V. Demos
graças ao Senhor, nosso Deus. R. É nosso dever e nossa salvação. |
|
Vere dignum et iustum est,
æquum et salutáre, nos tibi, sancte Pater, semper et ubíque grátias ágere per
Fílium dilectiónis tuæ Iesum Christum, Verbum tuum per quod cuncta fecísti:
quem misísti nobis Salvatórem et Redemptórem, incarnátum de Spíritu Sancto et
ex Vírgine natum. |
Na verdade, é justo e
necessário, é nosso dever e salvação,
dar-Vos graças sempre e em todo
o lugar, Senhor, Pai Santo, Deus eterno e todo-poderoso, por Cristo, Senhor
Nosso. Ele é
a vossa Palavra
viva, pela qual
tudo Criastes. Ele é
o nosso Salvador e Redentor,
verdadeiro homem, concebido
do Espírito Santo e nascido da
Virgem Maria. |
|
Qui voluntátem tuam adímplens
et pópulum tibi sanctum acquírens exténdit manus cum paterétur, ut mortem
sólveret et resurrectiónem manifestáret. |
Ele,
para cumprir a
vossa Vontade e reunir um povo santo em vosso louvor, estendeu os
braços na hora de sua paixão, a fim de vencer a morte, manifestar a
ressurreição. |
|
Et ídeo cum Angelis et
ómnibus Sanctis glóriam tuam prædicámus, una voce dicéntes: |
Por ele, os Anjos celebram a
vossa grandeza e os santos proclamam vossa glória. Conce- dei-nos também a
nós, associarmos a seus Louvores, cantando (dizendo)
a uma só voz: |
R. Ele está no meio de nós.
|
S |
ANCTUS, Sanctus, Sanctus ANTO, Santo, Santo,
Senhor Dóminus Deus Sábaoth. Pleni Deus do universo. O céu e a sunt cæli
et terra glória tua. terra proclamam a vossa gló-
|
díctus qui venit in nómine
Dómini. Hosánna in excélsis. |
Bendito o que vem em nome do
Senhor. Hossana nas alturas. |
Hosánna in excélsis.
Bene-ria. Hossana nas alturas.
Quando o
Prefácio utilizado é outro, a Oração Eucarística II tem início aqui:
|
V |
FONS OMNIS SANCTITÁTIS. NSANTO e fonte de toda santidade. ERE SANCTUS
ES, DÓMINE A VERDADE, Ó
PAI, VÓS SOIS
Hæc ergo
dona, quǽsumus, Santificai, pois estas oferendas,
Spíritus
tui rore sanctífica, ut derramando
sobre elas o vosso
nobis Corpus et + Sanguis fiant Dómini Espírito, a
fim de que se tornem para nós
o nostri Iesu Christi. Corpo e + Sangue
de Jesus Cristo,
vosso
Filho e Senhor nosso.
Nas fórmulas que
se seguem, as palavras do Senhor devem pronunciar-se clara e distintamente,
como o requer a sua natureza.
Qui cum Passióni voluntárie traderétur, Estando para ser entregue e
abraçando accépit panem et grátias agens fregit, livremente a paixão,
Ele tomou o pão, dedítque
discípulis suis, dicens: deu graças,
e o partiu e deu a seus
discípulos, dizendo:
ACCÍPITE
ET MANDUCÁTE EX HOC TOMAI
TODOS E COMEI:
OMNES: HOC EST ENIM CORPUS MEUM,
ISTO É O MEU CORPO, QUOD PRO
VOBIS TRADÉTUR. QUE SERÁ ENTREGUE
POR VÓS.
O sacerdote
mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a sobre a patena e genuflecte em
adoração. Depois continua:
Símili
modo, postquam cenátum
est, Do mesmo modo,
ao fim da
ceia, Ele accípiens
et cálicem íterum tibi grátias tomou o cálice em suas mãos, deu graças agens
dedit discípulis suis, dicens: novamente
e o deu a
seus discípulos, dizendo:
ACCÍPITE ET BÍBITE EX EO OMNES: HIC TOMAI TODOS E BEBEI: ESTE É O EST ENIM CALIX
SÁNGUINIS MEI NOVI CÁLICE DO
MEU SANGUE, O SANGUE DA
ET ÆTÉRNI TESTAMÉNTI,
QUI PRO NOVA E ETERNA
ALIANÇA, QUE SERÁ
VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDÉTUR IN DERRAMADO POR VÓS E POR TODOS
REMISSIÓNEM PECCATÓRUM. PARA REMISSÃO
DOS PECADOS.
HOC FÁCITE IN MEAM FAZEI
ISTO EM MEMÓRIA DE MIM. COMMEMORATIÓNEM.
O sacerdote mostra
ao povo o cálice, coloca-o sobre o corporal e genuflecte em adoração. Depois
continua:
|
Mystérium fídei. R.
Mortem tuam annuntiámus,
Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias. |
Eis o mistério da fé. R. Anunciamos, Senhor, a vossa morte e
proclamamos a vossa
ressurreiÇão. Vinde, Senhor Jesus. |
|
Mémores ígitur mortis
et resurrectiónis eius, tibi, Dómine, panem vitæ et cálicem salútis
offérimus, grátias agéntes quia
nos dignos habuísti astáre coram te et tibi ministráre. Et súpplices
deprecámur ut Córporis et Sánguinis Christi partícipes a
Spíritu Sancto congregémur in unum. |
Celebrando
pois, a memória da morte e ressurreição
do vosso Filho,
nós vos oferecemos, ó
Pai, o pão
da vida e o
cálice da salvação;
e Vos agradecemos porque nos
tornastes dignos de
estar aqui na vossa presença e vos servir. E nós
Vos suplicamos que, participando do
Corpo e Sangue
de Cristo, sejamos reunidos,
pelo Espírito Santo
num só corpo. |
|
Recordáre, Dómine,
Ecclésiæ tuæ toto orbe diffúsæ, ut eam in caritáte
perfícias una cum Papa nostro N. et
Epíscopo nostro N. et univérso clero. |
Lembrai-Vos, ó Pai,
da vossa Igreja que se faz presente pelo mundo
inteiro: que ela cresça na caridade, com o Papa N.,
com o nosso
Bispo N. e
todos os ministros do vosso
povo. |
|
Nas
Missas de defuntos pode acrescentar-se: Meménto
fámuli tui (fámulæ tuæ) N.,
quem (quam)
(hódie)
ad te ex hoc mundo vocásti. Concéde, ut, qui (quæ) complantátus (complantáta) fuit similitúdini mortis Fílii tui, simul fiat
et resurrectiónis ipsíus. |
Lembrai-Vos do(a) vosso(a) filho(a) N., que (hoje) chamaste
deste mundo à vossa presença.
Concedei-lhe que, tendo participado da morte de Cristo pelo
batismo, participe igualmente da sua ressurreição. |
Meménto étiam
fratrum nostrórum, qui in spe resurrectiónis dormiérunt, omniúmque in tua miseratióne
defunctórum, et eos in lumen vultus tui admítte.
Lembrai-Vos também
dos (outros) nossos
irmãos e irmãs que morreram na esperança
da ressurreição, e
de todos os que partiram desta
vida: acolhei-os junto a vós na luz da vossa face.
Omnium nostrum, quǽsumus,
miserére, ut cum beáta Dei Genetríce Vírgine María, beátis
Apóstolis et ómnibus Sanctis, qui tibi a sǽculo
placuérunt, ætérnæ vitæ mereámur
esse consórtes, et te laudémus et
glorificémus per Fílium tuum Iesum Christum.
Continua na
página 26.
Enfim, nós
vos pedimos, tende
piedade de todos nós
e dai-nos participar
da vida eterna, com
a Virgem Maria,
Mãe de Deus, de Deus, São José seu esposo, com os santos Apóstolos e e
todos os que nosso mundo vos serviram, a
fim de
vos louvarmos e glorificarmos por Jesus Cristo, vosso Filho.
ORAÇÃO EUCARÍSTICA
III
|
V |
ERE
SANCTUS ES, DÓMINE, et A VERDADE,
VÓS SOIS SANTO, mérito te laudat
omnis a te
Ó DEUS DO UNIVERSO e tudo cóndita creatúra, quia per Fíli- C o que criastes proclama o vosum tuum,
Dóminum nostrum so louvor,
porque, por Jesus
|
Iesum Christum,
Spíritus Sancti operánte virtúte, vivíficas et sanctíficas
univérsa, et pópulum
tibi congregáre non désinis,
ut a solis
ortu usque ad occásum
oblátio munda offerátur
nómini tuo. |
Cristo, vosso Filho, e
Senhor nosso e pela força do Espírito Santo, dais vida e santi- dade a
todas as coisas
e não cessais de reunir o vosso
povo, para que vos ofere- ça em toda
parte, do nascer ao pôr-do-sol, um sacrifício perfeito. |
|
Súpplices ergo te,
Dómine, deprecámur, ut hæc múnera, quæ tibi sacránda detúlimus, eódem
Spíritu sanctificáre dignéris, ut Corpus et + Sanguis fiant Fílii tui Dómini
nostri Iesu Christi,
cuius mandáto hæc mystéria celebrámus. |
Por isso,
nós vos suplicamos:
santificai pelo Espírito Santo,
estas oferendas Que vos
apresentamos para serem consagradas, a fim de que se tornem o Corpo e + o Sangue
de nosso Senhor
Jesus Cristo, vosso Filho e
Senhor nosso, que nos mandou celebrar
este mistério. |
Nas fórmulas que
se seguem, as palavras do Senhor devem pronunciar-se clara e distintamente,
como o requer a sua natureza.
Ipse enim in qua nocte tradebátur accé- Na noite em que
ia ser entregue, Ele topit panem et tibi grátias agens benedí- mou o pão, deu
graças, e o partiu e deu xit, fregit, dedítque discípulis suis, di- a seus discípulos, dizendo: cens:
ACCÍPITE
ET MANDUCÁTE EX HOC TOMAI
TODOS E COMEI:
OMNES: HOC EST ENIM CORPUS MEUM,
ISTO É O MEU CORPO, QUOD PRO
VOBIS TRADÉTUR. QUE SERÁ ENTREGUE
POR VÓS.
O sacerdote
mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a sobre a patena e genuflecte em
adoração. Depois continua:
Símili modo, postquam
cenátum est, Do mesmo
modo, ao fim
da Ceia, Ele
accípiens cálicem, et tibi grátias agens Tomou o cálice em suas mãos,
deu graças
benedíxit, dedítque discípulis suis, di- novamente,
e deu aos
seus discípulos, cens: dizendo:
ACCÍPITE ET BÍBITE EX EO OMNES: HIC TOMAI TODOS E BEBEI: ESTE É O EST ENIM CALIX
SÁNGUINIS MEI NOVI CÁLICE DO
MEU SANGUE, O SANGUE DA
ET ÆTÉRNI TESTAMÉNTI,
QUI PRO NOVA E ETERNA
ALIANÇA, QUE SERÁ
VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDÉTUR IN DERRAMADO POR VÓS E POR TODOS
REMISSIÓNEM PECCATÓRUM. PARA REMISSÃO
DOS PECADOS.
HOC
FÁCITE IN MEAM FAZEI
ISTO EM MEMÓRIA DE MIM.
COMMEMORATIÓNEM.
O sacerdote
mostra ao povo o cálice, coloca-o sobre o corporal e genuflecte em adoração.
Depois continua:
|
Mystérium fídei. Eis
o mistério da fé! R. Mortem
tuam annuntiámus, Dó- R.
Anunciamos, Senhor, a
vossa morte |
|
|
mine, et tuam
resurrectiónem confitémur, donec vénias. |
e
proclamamos a vossa
ressurreição. Vinde, Senhor Jesus! |
|
Mémores ígitur, Dómine, eiúsdem Fílii tui salutíferæ passiónis necnon
mirábilis resurrectiónis et ascensiónis in cælum, sed et præstolántes álterum
eius advéntum, offérimus tibi, grátias referéntes, hoc sacrifícium vivum et
sanctum. |
Celebrando
agora, ó Pai, o memória do vosso Filho,
da sua paixão
que nos salva, da sua gloriosa ressurreição e
da sua ascensão ao céu,
e enquanto esperamos
a sua nova vinda, nós Vos oferecemos em ação de
graças este sacrifício de vida e santidade. |
|
Réspice, quǽsumus, in
oblatiónem Ecclésiæ tuæ et, agnóscens Hóstiam, cuius voluísti immolatióne
placári, concéde, ut qui
Córpore et Sánguine Fílii tui refícimur, Spíritu eius
Sancto repléti, unum corpus et
unus spíritus inveniámur in Christo. |
Olhai com
bondade a oferenda
da vossa Igreja, reconhecei
o sacrifício que
nos reconcilia convosco, e
concedei que,
alimentando-nos com o Corpo e Sangue do vosso Filho, sejamos repletos do Espírito Santo, e
nos tornemos em
Cristo um só corpo e um só espírito. |
|
Ipse nos tibi perfíciat munus ætérnum, ut cum eléctis tuis hereditátem
cónsequi valeámus, in primis cum beatíssima Vírgine, Dei Genetríce, María,
cum beátis Apóstolis tuis et gloriósis Martýribus |
Que Ele faça de nós
uma oferenda perfeita para
alcançarmos a vida
eterna com os vossos santos: A Virgem Maria, Mãe de
Deus, São José, seu esposo, os vossos Apóstolos e Mártires, (Santo N.: Santo
do dia ou padroeiro) e |
|
(cum
Sancto N.: Sancto diei
vel patrono) et todos os santos, que não cessam de
interceómnibus Sanctis, quorum intercessióne
der por nós na vossa presença. perpétuo apud te confídimus adiuvári. Hæc Hóstia nostræ
reconciliatiónis pro- E agora, nós vos suplicamos, ó Pai, que este,
fíciat, quaésumus, Dómine,
ad totíus sacrifício da nossa reconciliação estenda a mundi pacem atque
salútem. Ecclésiam a paz e a salvação ao mundo inteiro; confirtuam,
peregrinántem in terra, in fide et mai
na fé e
na caridade a vossa Igreja,
caritáte firmáre dignéris
cum fámulo Enquanto
caminha neste mundo:
vosso tuo Papa nostro N. et Epíscopo nostro servo o
Papa N., o
nosso Bispo N. com os N., cum
episcopáli órdine et
univérso bispos do mundo
inteiro, o clero e todo o clero et omni pópulo
acquisitiónis tuæ. povo que conquistastes. Votis huius
famíliæ, quam tibi astáre Atendei às preces da vossa família que está
voluísti, adésto propítius. Omnes fílios Aqui, na vossa presença. Reuni em
vós, Pai tuos ubíque dispérsos tibi, clemens Pa- de misericórdia, todos
os vossos filhos e ter, miserátus coniúnge. filhas
dispersos pelo mundo inteiro. |
|
† Fratres
nostros defúnctos et
omnes qui, tibi placéntes, ex hoc sǽculo transiérunt, in regnum tuum
benígnus ad-
† Acolhei
com bondade no
vosso reino os nossos irmãos
e irmãs que
partiram desta vida e todos
os que todos os que morreram
mítte, ubi fore sperámus, ut simul gló- na vossa
amizade. Unidos a
eles, esperia tua perénniter
satiémur, per Chris- ramos também nós
saciar-nos eterna- tum Dóminum
nostrum, per quem mente da vossa glória, por Cristo, Senhor mundo bona
cuncta largíris. nosso. Por Ele dais ao mundo todo bem e toda graça.
Quando
esta Oração Eucarística é usada numa missa de defuntos pode dizer-se:
† Meménto fámuli tui (fámulæ
tuæ) N., †
Lembrai-Vos do(a/os/as) vosso(a/os/ quem (quam) (hódie) ad te ex hoc mun- as) filho(a/os/as) N.,
que (hoje) chado
vocásti. Concéde, ut, qui (quæ) com- mastes deste mundo à vossa presença.
plantátus (complantáta) fuit similitúdi- Concedei
que, tendo participado
da ni mortis Fílii tui, simul
fiat et resurrec- morte de Cristo pelo batismo, participe tiónis ipsíus, quando
mórtuos suscitábit igualmente da sua ressurreição, no dia in carne de terra et
corpus humilitátis em que Ele
ressuscitar os mortos, nostræ configurábit córpori
claritátis tornando o nosso
pobre corpo semesuæ. lhante
ao seu Corpo glorioso.
Sed
et fratres nostros defúnctos, et om- Acolhei
com bondade no
vosso reino os nes qui, tibi
placéntes, ex hoc
sǽculo nossos irmãos e irmãs que partiram desta transiérunt, in regnum
tuum benígnus vida e todos os que
morreram na vossa admítte, ubi fore
sperámus, ut simul amizade. Unidos a
eles, esperamos tam- glória tua perénniter satiémur, quando bém nós
saciar-nos eternamente da vosomnem
lácrimam abstérges ab
óculis sa glória, quando
enxugardes toda lánostris,
quia te, sícuti
es, Deum nos- grima dos nossos olhos. Então, contemtrum vidéntes, tibi símiles érimus
cunc- plando-vos como sois, seremos para semtá
per sǽcula, et
te sine fine
laudábi- pre semelhantes a Vós e cantaremos sem mus, per Christum
Dóminum nostrum, sem cessar os vossos louvores. Por Cristo, per quem mundo bona
cuncta largíris. Senhor nosso. Por Ele dais ao mundo todo bem e toda graça.
Continua na
página 26.
ORAÇÃO EUCARÍSTICA
IV
Esta Oração
Eucarística forma um todo com o seu Prefácio, que não pode ser substituído por
outro.
|
S |
|
V. Dóminus
vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. |
V. O Senhor
esteja convosco. R. Ele está no meio de nós. |
|
V. Sursum
corda. R. Habémus ad Dóminum. |
V. Corações
ao alto. R. O nosso coração está em Deus. |
|
V. Grátias
agámus Dómino Deo nostro. R. Dignum et iustum est. |
V. Demos
graças ao Senhor, nosso Deus. R. É nosso dever e nossa salvação. |
|
Vere dignum est tibi
grátias ágere, vere iustum est te glorificáre, Pater sancte, quia unus es
Deus vivus et verus, qui es ante sǽcula et pérmanes in ætérnum,
inaccessíbilem lucem inhábitans; sed et qui unus bonus atque fons vitæ cuncta
fecísti, ut creatúras tuas benedictiónibus
adimpléres multásque lætificáres tui lúminis claritáte. |
Na verdade,
ó Pai, é nosso
dever dar-vos graças, é
nossa salvação dar-vos
glória: Só vós sois
o Deus vivo
e verdadeiro que existis antes de todo o tempo e
permaneceis para sempre habitando em luz inacessível. Mas, porque
sois o Deus
de bondade e a
fonte da vida, fizestes todas
as coisas para
cobrir de bênçãos
as vossas criaturas e a
muitos alegrar na vossa luz. |
|
Et ídeo coram te innúmeræ
astant turbæ angelórum, qui die ac nocte sérviunt tibi et, vultus tui glóriam
contemplántes, te incessánter gloríficant. Cum quibus et nos et, per nostram
vocem, omnis quæ sub cælo est creatúra
nomen tuum in exsultatióne confitémur, canéntes: |
Eis, pois,
diante de vós
todos os Anjos que vos servem e, glorificam sem cessar,
contemplando a vossa
glória. Com eles,
também nós, e, por
nossa voz, tudo o que
criastes, celebramos o vosso nome, cantando (dizendo) a uma só voz: |
ANCTUS,
Sanctus, Sanctus ANTO, Santo,
Santo, Senhor Dóminus Deus
Sábaoth. Pleni Deus do universo. O céu e a sunt cæli et terra glória tua. terra
proclamam a vossa gló-
Hosánna in excélsis.
Bene-ria. Hossana nas alturas.
díctus qui venit in nómine Dómini. Ho- Bendito o que vem em nome do Senhor. sánna
in excélsis. Hossana nas
alturas.
|
C |
ONFITÉMUR TIBI,
PATER
SANCTE, quia magnus
es et ómnia ópera tua in
sapiéntia et caritáte fecísti.
Hóminem
ad tuam imáginem
condidísti, eíque
commisísti mundi curam
univérsi, ut, tibi soli Creatóri
sérviens, creatúris ómnibus imperáret.
|
N |
ÓS PROCLAMAMOS
A VOSSA GRANDEZA, PAI SANTO, a sabe- doria e o amor com que fizestes todas
as coisas: criastes
o homem e a mulher à vossa imagem
e lhes confiastes todo o universo, para que, servindo a
Vós, seu Criador, dominassem toda
criatura.
Et cum amicítiam tuam, non obœmdiens, amisísset, non eum
dereliquísti in mortis império. Omnibus enim misericórditer subvenísti, ut te
quæréntes invenírent.
eterna
aliança. Nas
fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor devem pronunciar-se clara e
distintamente, como o requer a sua
natureza. |
E quando pela desobediência, perderam a vossa amizade, não os
abandonastes ao poder da morte, mas a todos socorrestes com bondade, para que,
ao procurar-vos, vos pudessem encontrar.
Ipse enim, cum hora venísset ut glorificarétur a te, Pater
sancte, ac dilexísset suos qui erant in mundo, in finem diléxit eos: et
cenántibus illis accépit panem, benedíxit ac fregit, dedítque discípulis suis,
dicens:
Quando, pois,
chegou a hora,
em que por Vós, ó
Pai, ia ser glorificado, tendo
amado os
seus que estavam no mundo,
amou-os até o fim. Enquanto ceavam, Ele tomou o pão, deu graças, e o partiu e
deu a seus discípulos, dizendo:
|
ACCÍPITE ET MANDUCÁTE
EX HOC TOMAI
TODOS E COMEI: OMNES:
HOC EST ENIM CORPUS MEUM, ISTO É O
MEU CORPO, QUOD PRO VOBIS TRADÉTUR. QUE
SERÁ ENTREGUE POR VÓS. O sacerdote mostra ao povo a hóstia
consagrada, coloca-a sobre a patena e genuflecte em adoração. Depois continua:
O sacerdote mostra ao povo o cálice,
coloca-o sobre o corporal e genuflecte em adoração. Depois continua:
|
Nunc ergo, Dómine, ómnium
recordáre, pro quibus tibi hanc oblatiónem offérimus: in primis fámuli tui,
Papæ nostri N., Epíscopi nostri N., et
Episcopórum órdinis univérsi, sed et totíus cleri, et offeréntium, et
circumstántium, et cuncti pópuli tui,
et ómnium, qui te
E
agora, ó Pai,
lembrai-Vos de todos
pelos quais vos oferecemos
este sacrifício: o vosso servo o Papa
N., o nosso Bispo N., os bispos do Mundo inteiro,
os presbíteros e
todos os mi- nistros, os fiéis que, em torno deste altar, vos oferecem
este sacrifício, o povo que vos pertence
e todos aqueles
que vos procuram
de
|
quærunt corde sincéro. |
coração sincero. |
|
Meménto étiam illórum,
qui obiérunt in pace
Christi tui, et ómnium defunctórum, quorum
fidem tu solus
cognovísti. |
Lembrai-Vos também
dos que morreram na paz do vosso Cristo e de todos
os mortos dos quais só vós conhecestes a fé. |
|
Nobis ómnibus, fíliis
tuis, clemens Pater, concéde, ut cæléstem hereditátem cónsequi valeámus cum
beáta Vírgine, Dei Genetríce, María, cum Apóstolis et Sanctis tuis in regno
tuo, ubi cum univérsa creatúra, a corruptióne peccáti et mortis liberáta,
te glorificémus per Christum Dóminum nostrum, per quem
mundo bona cuncta largíris. |
E a todos nós, vossos
filhos e filhas, concedei, ó Pai de bondade que, com a Virgem Maria, Mãe de
Deus, com São José, seu
esposo, com os Apóstolos e todos os
Santos, possamos alcançar
a herança eterna no vosso reino, onde, com todas as
criaturas, libertas da corrupção do pecado e da morte, vos glorificaremos,
por Cristo, Senhor nosso. Por Ele
dais ao mundo todo bem e toda graça.. |
Continua na
página 26.
DOXOLOGIA
O sacerdote toma
o cálice e a patena com a hóstia e, elevando-os, diz:
Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est Por
Cristo, com Cristo,
em Cristo, a vós, tibi
Deo Patri omnipoténti, in unitáte Deus Pai todo-poderoso, na unidade do EspíSpíritus
Sancti, omnis honor et glória rito
Santo, toda a honra e toda glória, agora per ómnia sǽcula sæculórum. e para sempre.
R. Amen. R. Ámen.
RITO DA
COMUNHÃO
Pai Nosso
A celebração
eucarística termina na
participação comum no
banquete pascal em
que Cristo, imolado
e ressuscitado, nos convida a
alimentar-nos com o seu Corpo e com o seu Sangue derramado na Cruz.
Mas para nos
podermos alimentar na mesa eucarística é indispensável estar em harmonia com a
Vontade do Pai e em verdadeira paz com
os irmãos. Para isto tende a recitação comunitária do Pai Nosso, para a qual o
sacerdote
convida agora o
fiéis.
Præcéptis salutáribus móniti, et
divína institutióne formáti, audémus dícere:
Obedientes
à palavra do Salvador e formados por seu divino ensinamento, ousamos dizer:
|
P |
|
volúntas tua, sicut in cælo,
et in
terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis
hódie; et dimítte
nobis débita nostra, sicut et
nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed
líbera nos a malo. |
ja feita
a vossa vontade,
assim na terra
como no céu.
O pão nosso
de cada dia nos
dai hoje; perdoai-nos as nossas
ofensas, assim como
nós perdoamos a
quem nos tem
ofendido; e não nos
deixeis cair em
tentação, mas livrai-nos do mal. |
|
Líbera
nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus
nostris, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi
et ab
omni perturbatióne secúri:
exspectántes beátam spem
et advéntum Salvatóris nostri
Iesu Christi. R.
Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in sǽcula. |
Livrai-nos
de todos os males, ó Pai, e dai-nos hoje a vossa paz. Ajudados pela vossa
miseri- córdia, sejamos sempre
livres do pecado e
protegidos de todos os perigos, enquanto, vi- vendo a esperança, aguardamos a vinda do Cristo Salvador. R.
Vosso é o reino, poder e a glória para sempre. |
ATER NOSTER, qui es in cælis: AI NOSSO
que estais nos
céus: sanctificétur nomen tuum; santificado seja
o vosso nome; advéniat regnum
tuum; fiat venha a
nós o vosso
reino; se-
Dómine Iesu Christe, qui dixísti
Apóstolis tuis: Pacem relínquo
vobis, pacem meam do
vobis: ne respícias
peccáta nostra, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque Senhor Jesus
Cristo, dissestes aos
vossos Apóstolos: Eu vos deixo a paz,
Eu vos dou a minha paz. Não
olheis os nossos
pecados, mas a fé
que anima a vossa Igreja;
dai-lhe,
|
secúndum voluntátem tuam pacificáre et
coadunáre dignéris. Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. R. Amen. |
segundo
o vosso desejo, a paz e a unidade. Vós
que sois Deus, com o Pai e o
Espírito Santo. R. Ámen. |
|
Pax Dómini sit semper vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. |
A paz do Senhor
esteja sempre convosco. R. O Amor de
Cristo nos uniu. |
De seguida, de
acordo com a oportunidade, o sacerdote acrescenta:
Offérte vobis pacem. Irmãos
e irmãs, saudai-vos em Cristo Jesus.
E todos, de
acordo com os costumes do lugar, se saúdam em sinal de paz, comunhão e
caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro. Em seguida, toma a hóstia,
parte-a sobre a patena, e lança uma partícula no cálice
dizendo em
silêncio:
|
Entretanto,
canta-se ou diz-se: |
|
|
Agnus Dei,
qui tollis peccáta mundi: miserére
nobis. Agnus Dei,
qui tollis peccáta mundi: miserére
nobis. Agnus Dei,
qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem. |
Cordeiro de
Deus, que tirais o pecado do mundo: tende piedade de nós. Cordeiro de Deus,
que tirais o pecado do mundo: tende piedade de nós. Cordeiro de Deus, que
tirais o pecado do mundo: dai-nos a paz. |
Hæc commíxtio Córporis
et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi fiat accipiéntibus nobis in vitam
ætérnam.
Esta união do
Corpo e Sangue
de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber,
nos sirva para a vida eterna.
|
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris,
cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti:
líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum
ab ómnibus iniquitátibus meis et univérsis malis: et
fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas. |
Senhor Jesus Cristo, Filho do Deus vivo, que cumprindo a vontade do Pai, e agindo com o
Espírito Santo, pela vossa morte destes vida ao mundo, livrai-me dos meus
pecados e de todo o mal;
pelo vosso Corpo e pelo vosso Sangue, dai-me cumprir a vossa
vontade e Jamais
separar-me de vós. |
Enquanto durar a
fracção do pão, estas invocações podem repetir-se, desde que a última termine
com dai-nos a paz. O sacerdote diz em silêncio:
Ou:
Percéptio Córporis et Sánguinis tui, Dómine Iesu Christe, non mihi
provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua
pietáte prosit mihi ad
tutaméntum mentis et córporis, et
ad medélam percipiéndam.
Senhor Jesus Cristo, o vosso Corpo e
o vosso Sangue que vou receber, não se tornem causa de juízo e
condenação, mas, por vossa bondade, sejam sustento
e remédio para a minha vida.
Comunhão
O sacerdote
genuflecte, toma a hóstia, levanta-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice
e, voltado para o povo, diz em voz alta:
|
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad
cenam Agni vocáti sunt. R. Dómine, non sum dignus, ut intres
sub téctum meum,
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. |
Felizes os
convidados para a
Ceia do Senhor.
Eis o Cordeiro
de Deus, que
tira o pecado do mundo. R.
Senhor, eu não
sou digno de
que entreis em minha
morada, mas dizei uma palavra e serei salvo. |
O sacerdote
comunga reverentemente sob as duas espécies sacramentais, dizendo em silêncio:
Corpus Christi custódiat me in vitam ætér- O Corpo de Cristo me guarde para a vida nam. eterna.
Sanguis Christi custódiat me in vitam ætér- O Sangue de Cristo me guarde para
a vida nam. eterna.
Depois, toma a
patena ou a píxide e aproxima-se das pessoas da assembleia que comungam.
Corpus Christi. O
Corpo de Cristo.
R. Amen. R. Ámen.
Antífona da Comunhão
Durante a
distribuição do Corpo de Cristo pode cantar-se um cântico apropriado ou
recitar-se a antífona prevista, que
consta na folha de antífonas e orações diárias.
Oração depois da Comunhão
Durante a
purificação da patena e do cálice, o sacerdote diz em silêncio:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente Fazei, Senhor, que conservemos
num coração puro capiámus, et de múnere temporáli fiat no- o que
a nossa boca
recebeu. E que esta
dádiva bis remédium sempitérnum. temporal se
transforme para nós em remédio eterno.
Se for oportuno,
guarda-se algum tempo de silêncio sagrado, ou canta-se um cântico de louvor. Em
seguida, de pé, na sede ou junto do altar, o sacerdote diz:
Orémus. Oremos.
E todos se
levantam e, juntamente com o sacerdote, oram em silêncio por uns momentos.
Depois, o sacerdote recita a Oração depois da Comunhão. Conferir a oração na folha de antífonas
e orações diárias.
RITOS DE CONCLUSÃO
O sacerdote
voltado para o povo diz:
|
Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu
tuo. |
O Senhor esteja convosco. R. Ele está no
meio de nós. |
|
Benedícat vos
omnípotens Deus, Pater, et Fílius, + et
Spíritus Sanctus. R. Amen. |
Abençoe-vos Deus
todo-poderoso, Pai e Filho, +
e Espírito Santo. R. Ámen. |
|
Ite, missa est. R. Deo grátias. |
Ide em
paz e o Senhor vos acompanhe. R. Graças a Deus. |
Em seguida, o
sacerdote beija o altar, como no princípio, em sinal de veneração e feita a
devida reverência, retira-se com os ministros.
Postar um comentário